Het onvoorstelbare is gebeurd: ik maak geen kans meer om Boekgoud te winnen, de jaarlijkse auteurswedstrijd georganiseerd door mijn uitgever. Ik had het kunnen weten. Ook al hadden al mijn lezers op mij gestemd, dan was mijn kans op de overwinning nog steeds net zo klein als het vinden van een pot met goud, zelfs als ik daarbij geholpen zou worden door een leprechaun in het regenboogrijke Ierland.
Kon ik daardoor het mislopen van de publieksprijs nog relativeren, het feit dat mijn roman “De Vlucht van de Raaf” niet opviel bij de vakjury, en het waren nog wel twee delen, was moeilijker te verteren. Nu is mijn spijsverteringskanaal al decennialang niet in optima forma, dankzij de overmatige consumptie van fastfood, koek en snoep in mijn pubertijd, maar dit bezorgde mij een hardnekkige obstipatie. Toch was ik na enkele dagen alweer in staat de leden van die [fÉ™k]-jury te vergeven.
Ik ben namelijk niet onsportief of zelfs maar jaloers. Natuurlijk niet! Maar ik zou ook weleens mijn successen willen vieren en delen met anderen. Er wordt namelijk beweerd dat dat heel belangrijk is voor je ontwikkeling en nog veel meer, als een middeltje waarvan de heilzame werking weliswaar niet wetenschappelijk aantoonbaar is, maar desondanks onontbeerlijk. Op mijn werk heeft men er ook de mond van vol. Niet vreemd als je weet dat ik in dienst ben van de overheid: ambtenaren zijn dan wel saai, maar feesten harder dan dat ze werken.
Helaas heb ik als beginnend auteur tot op heden nog niets te vieren gehad. Ik weet dus hoe het voelt om anderen hun successen te zien vieren. Het is nogal dubbelzinnig: ik gun het de gelukkigen van harte, maar het geeft me ook het gevoel onderaan een eindeloze, spekgladde trap te staan. Soms krijg ik daardoor de neiging om me dan toch maar voor de volle 100% op mijn ambtelijke carrière te storten. Die is immers nog steeds niet van de grond gekomen, ook al ben ik inmiddels 61.
Hoe je het ook wendt of keert, succes hebben is altijd prettiger dan falen, en je eigen succes voelt toch altijd feestelijker aan dan dat van een ander. Misschien ben ik niet de enige en zijn er wel meer die dit ook zo ervaren. Speciaal voor hen wil ik mijn falen in de Boekgoudverkiezing vieren en delen, zodat zij kunnen ervaren dat het minder lonely at the bottom is dan het lijkt.
______________________________________________________________________________________________________________________________________
Leuk als je dit artikel wilt delen door te klikken op onderstaande icoontjes. En voel je vrij om een reactie en/of sterrenbeoordeling te plaatsen, ik ben benieuwd naar je mening!
Je emailadres wordt niet getoond. Je kunt je reactie altijd weer laten verwijderen via de contactbutton onderaan de pagina.
Klik op de afbeelding voor volledige weergave.
© Rein Menke gegenereerd met Canva Magic Media
Schrijf je in en blijf op de hoogte van nieuwe blogposts!
Reactie plaatsen
Reacties
Niet winnen is niet hetzelfde als falen!!
Klopt, maar een beetje drama mag best..😉😘
Je boeken zijn toch maar mooi uitgegeven, dat zie ik zeker niet als falen.
Gracie 😘😘
Jij kan vieren dat je toch maar mooi een uitgegeven boek op je naam hebt staan!
🥳😉😘
Heeeeel sportief om je falen te willen vieren, de Gouden Loekie ging ook naar de onverdiende 'winnaar'
😘 Vergeleken met "de ongenoemde" ben ik inderdaad sportief..😉