Schrijf je in voor mijn gratis nieuwsbrief en blijf op de hoogte van blogupdates en andere nieuwtjes!
Voordat ik aan mijn eerste roman begon schreef ik gedichten. Hier kun je er enkele lezen. Het is al jaren geleden dat ik me hieraan waagde maar je weet maar nooit of er weer nieuwe volgen...
Hier vind je van alles over mijn romans:
* Leuke weetjes en achtergrondinformatie
* Een humoristische verklarende woordenlijst
voor de lezers van De Vlucht van Raaf
* Ook interessant: Bestelinformatie
Voor de fans: Engelstalige songteksten uit de oude doos. De meeste met audio!
Mijn eerste schrijfsels op de lagere school waren korte verhalen. Op de middelbare school werden het opstellen genoemd, maar het schrijven ervan werd er niet minder leuk door. Zo nu en dan vloeit er nog weleens eentje uit mijn pen, over uiteenlopende onderwerpen.
Research. Als romanschrijver ontkom je er haast niet aan. Het is zeker geen vervelende bezigheid, maar het is toch een berg die bedwongen moet worden, voordat ik aan het veel leukere, echte “werk” kan beginnen: creatief schrijven.
Wat is de overeenkomst tussen een auditie, een sollicitatiegesprek en het inzenden van een manuscript? Het zijn allemaal momenten waarop je jezelf moet bewijzen, met vaak een pijnlijke afloop.
Muzikanten en hun kapsels, ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, tenzij het een pruik betreft. Als gitarist waren mijn haren bijna net zo belangrijk als mijn snaren. Je zal er wel om lachen. Dat is dan ook precies de reden waarom ik deze afwijking gebruikte voor enkele hilarische scènes in mijn roman "De Vlucht van de Raaf".
De meeste dingen degenereren in de loop van de tijd, maar natuurlijk zijn er uitzonderingen, zoals wijn, whisky en gitaren. Helaas gaat deze regel ook voor mij op: mijn lichaam en geest zingen dagelijks “My Degeneration”, hun eigen versie van de hit van The Who. Alles gaat langzamer en moeizamer.Zo vergde het schrijven van mijn nieuwe, nog niet uitgegeven roman “In het Oog van de Storm”, meer tijd dan “De Vlucht van de Raaf”, en dat terwijl mijn debuut ongeveer drie keer zo dik was. Maar is vadertje tijd de enige schuldige? Lees het hieronder.
Terwijl ik de laatste alinea’s van mijn nieuwe roman “In het Oog van de Storm” schrijf, is mijn brein alweer op zoek naar nieuwe ideeën voor een volgende, en dat terwijl ik al twee min of meer uitgewerkte plots op de plank heb liggen. Eigenlijk heb ik er geen tijd voor, eerst moet mijn roman nog in de definitieve vorm gegoten worden, voordat hij kan worden uitgegeven.
Nog één hoofdstuk en mijn nieuwe roman is “af”! Voordat het daadwerkelijk kan worden uitgegeven moet er echter nog heel wat water door de Rijn stromen, zoveel dat het huilen me soms nader staat dan het lachen. Is schrijven dan zulk vreselijk werk? Zeker niet, en al helemaal niet vergeleken bij het kantoorwerk dat ik al mijn hele leven mag doen. Toch kost het me heel wat bloed, zweet en tranen, op dit moment vooral titeltranen.